Tapety we wnętrzach – jak ożywić ściany bez wielkiego remontu
Autres actions
Pamiętam, jak kilka lat temu wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania – ściany były białe, gładkie, a ja miałam wrażenie, że mieszkam w poczekalni u dentysty. Tapety we wnętrzach wydawały mi się wtedy ryzykowne, bo kojarzyły się z ciemnymi wzorami z lat 90. Dopiero znajoma architektka pokazała mi, jak nowoczesne tapety potrafią całkowicie odmienić klimat pokoju. Zainwestowałam w rolkę z geometrycznym motywem w odcieniach butelkowej zieleni i nagle moja sypialnia zyskała głębię. Najlepsze jest to, że nie trzeba malować całego mieszkania – wystarczy jedna ściana, tzw. akcentowa, żeby przestrzeń nabrała charakteru. To rozwiązanie sprawdza się szczególnie w małych metrażach, gdzie każdy detal ma znaczenie. Od tamtej pory tapetuję regularnie, bo to najszybszy sposób na metamorfozę bez bałaganu z farbą.
Kiedyś bałam się, że tapeta optycznie pomniejszy pokój, ale szybko odkryłam, że to mit. Wręcz przeciwnie – jeśli umiejętnie dobierzesz wzór, możesz sprawić, że niski sufit wyda się wyższy, a wąski korytarz szerszy. Na przykład pasy pionowe działają jak pionowa linia na sukience – wydłużają ścianę. W moim przedpokoju o powierzchni ledwie 4 metrów kwadratowych położyłam tapetę w cienkie, metaliczne pasy i przestał przypominać tunel. Klucz to stonowana kolorystyka i drobne wzory, które nie przytłaczają. Jeśli masz małe okno, unikaj ciemnych tapet na wszystkich ścianach – postaw na jeden akcent za łóżkiem lub sofą. Moja klientka z kawalerki wybrała tapetę z liśćmi monstery na białym tle i teraz jej goście pytają, czy to malowidło.
Nie każda tapeta nadaje się do każdego pomieszczenia, i to jest coś, czego nauczyłam się na własnych błędach. W kuchni czy łazience sprawdzą się tylko tapety winylowe lub zmywalne, bo para wodna i tłuszcz potrafią zniszczyć zwykły papier w kilka miesięcy. Ja w swojej kuchni położyłam winyl z imitacją drewna – wygląda naturalnie, a przetarcie gąbką z detergentem nie robi mu krzywdy. Z kolei do sypialni wybieram tapety papierowe lub flizelinowe, które oddychają i nie zbierają wilgoci. Pamiętaj też o podłożu – na nierównych ścianach lepiej sprawdzi się tapeta flizelinowa, bo jest grubsza i maskuje ubytki. Kiedyś próbowałam kłaść cienki papier na stare gładzie i po roku pojawiły się pęcherze. Teraz zawsze radzę: przygotuj ścianę, zagruntuj i nie oszczędzaj na kleju.
Jednym z największych wyzwań w małym mieszkaniu jest brak miejsca na przechowywanie. Dlatego tapety we wnętrzach często łączę z funkcjonalnymi meblami, które ukrywają pościel czy sezonowe ubrania. Na przykład w sypialni postawiłam łóżko z pojemnikiem na pościel, a nad nim położyłam tapetę z dużym, abstrakcyjnym wzorem – efekt jest taki, że wzrok przyciąga dekoracja, a nie to, że szafa stoi pod ścianą. W salonie moich znajomych kanapa z funkcją spania zajmuje centralne miejsce, ale tapeta w szare marmurki optycznie odsuwa ściany. Kiedy przychodzą goście na noc, rozkładają wersalkę i nikt nie myśli o ciasnocie. Ważne, żeby tapeta nie kłóciła się z meblami – jeśli masz dużo wzorzystych tkanin, lepiej postawić na tapetę gładką lub z subtelną fakturą.
Wybór tapety to też kwestia praktyczna, szczególnie jeśli masz dzieci albo zwierzęta. Welur czy aksamit wyglądają luksusowo, ale na ciemnym korytarzu szybko widać na nich odciski palców. Dlatego w pokoju dziecka sprawdzi się tapicerka welurowa na zagłówku łóżka, ale na ścianach lepiej położyć tapetę zmywalną – wystarczy przetrzeć wilgotną szmatką po rysunkach flamastrem. Ja u siebie w salonie mam tapetę z drobnym wzorem w kropki – nie widać na niej kurzu, a od czasu do czasu odkurzam ją szczotką. Jeśli boisz się, że wzór się znudzi, wybierz tapetę w neutralnych kolorach, np. beżową z delikatną strukturą lnu. Wtedy możesz zmieniać dodatki bez obawy, że ściana przestanie pasować.
Coraz częściej słyszę od klientów, że chcą tapety, ale boją się kosztów. Prawda jest taka, że dobra tapeta flizelinowa z ciekawym wzorem to wydatek rzędu 50-100 zł za rolkę, co przy standardowym pokoju daje około 300-500 zł. To mniej niż malowanie farbą premium plus robocizna. Do tego montaż jest prostszy niż myślisz – ja sama kładłam tapetę w sypialni razem z mężem w jedno popołudnie. Wystarczy zmierzyć ściany, dociąć pasy z zapasem 5 cm, nałożyć klej na ścianę (nie na tapetę w przypadku flizeliny) i przyłożyć od góry. Najważniejsze to wygładzić bąble od środka do brzegów. Jeśli się pomylisz, na flizelinie możesz przesunąć pas w cią minut – to duża zaleta w porównaniu z papierem.
Ciekawostka, którą odkryłam przypadkiem: tapety mogą optycznie powiększyć przestrzeń, jeśli zastosujesz je na suficie. Tak, słyszysz dobrze – tapeta na suficie to hit ostatnich sezonów, szczególnie w przedpokojach i małych łazienkach. Wyobraź sobie sufit w biało-niebieskie pasy – od razu wydaje się wyższy. Albo tapeta z imitacją drewnianych desek na jednej ścianie i biały sufit – pokój zyskuje loftowy klimat. W mojej pracowni położyłam tapetę z mapą świata na suficie i teraz każdy gość podnosi głowę w górę. To też świetny sposób na ukrycie nierówności, bo tapeta maskuje drobne pęknięcia. Pamiętaj tylko, żeby do sufitu użyć kleju o większej przyczepności, bo inaczej pasy mogą odpaść pod własnym ciężarem.
Na koniec mała rada od praktyka – nie kupuj tapety wyłącznie na podstawie wzoru na małym skrawku. Zawsze poproś o dużą próbkę lub pożycz rolkę i przyłóż do ściany w różnych porach dnia. To, co wygląda świetnie w sklepie przy jarzeniówkach, w domowym świetle może być zbyt jaskrawe albo zbyt ciemne. Ja raz zamówiłam tapetę w kolorze różowego złota, a w moim pokoju z oknem na północ wyglądała jak brudny brąz. Teraz zawsze testuję przez dwa dni. I jeszcze jedno – jeśli masz mały pokój, postaw na stelaz listwowy pod materacem, który zapewni cyrkulację powietrza, a na ścianie za łóżkiem użyj tapety z pionowymi pasami. Materac piankowy oddycha lepiej na stelazu, a tapeta dopełnia całość. Tapety we wnętrzach to nie tylko dekoracja – to narzędzie do kreowania przestrzeni, która ma działać na co dzień i od święta.